خواستم از حس و حال خودم بگم دیدم شاعر خودش حرف دلمو زده…!

این شعر با عنوان بازگشت از احمد شاملو البته با دست کاری و بریدن بعضی جاهاشاز طرف من تقدیم به شما :

 

                                                      بازگشت

 

          دیگر پیامی از تو مرا نارد

          این ابرهای تیره توفان زا

          زین پس به زخم کهنه نمک پاشد

          مهتاب سرد و زمزمه ی دریا.

 

 

          حتی نسیم نیز به بوی تو

          کز زخم های کهنه زداید گرد

          دیگر نشایدم بفریبد باز

          یا باز آشنا کندم با درد.

 

 

          افسوس ای فسرده چراغ! از تو

          ما را امید و گرمی و شوری بود

          وین کلبه ی گرفته ی مظلم را

          از پرتو وجود تو نوری بود.

 

 

          دردا!نماند از آن همه جز یادی

          منسوخ و لغو و باطل و نامفهوم

          چون سایه کز هیاکل ناپیدا

          گردد به عمق آینه ای معلوم…

 

 

          یکباره رفت آن همه سر مستی

          یکباره مرد آن همه شادابی

          میسوزم ـای کجایی کز بوسه

          بر کام تشنه ام بزنی آبی ؟

 

 

          ریزد اگر نه بر تو نگاهم هیچ

          باشد به عمق خاطره ام جایت

          فریاد من به گوشت اگر ناید

          از یاد من نرفته سخن هایت:

 

 

          ((من گور خویش میکنم اندر خویش

          چندان که یادت از دل برخیزد

          یا اشک ها که ریخت به پایت/باز

          خواهد به پای یار دگر ریزد!))…

 

 

            بگذار ای امید عبث/یک بار

            بر آستان مرگ نیاز آرم

           باشد که آن گذشته ی شیرین را

           بار دگر به سوی تو باز آرم.

نوشته شده در یکشنبه ٢٧ مهر ۱۳۸٢ساعت ۸:٥۸ ‎ق.ظ توسط نوید چهره سا نظرات ()

  • بک لینک | خرید بک لینک